Klimaatmars in Amsterdam ‘helpt om te voelen dat we niet alleen zijn’
Demonstratie Zaterdag liepen 40.000 mensen mee met de jaarlijkse klimaatmars in Amsterdam. De droge zomer heeft niet voor een stijging in het aantal deelnemers gezorgd. „Mensen vinden het lastig om iets op te moeten geven.”
Klimaatmars in ’23 het grootst
Dat aantal is volgens organisator Klimaatcrisis Coalitie vergelijkbaar met eerdere edities. Een uitschieter was 2023, toen er 85.000 mensen meeliepen in Amsterdam. Destijds liep Greta Thunberg, de bekende Zweedse klimaatactivist, met de mars mee. Vorig jaar werd het protest in Den Haag gehouden, toen liepen er 45.000 mensen mee.
Daarmee lijkt de droge zomer niet voor een groei in het aantal deelnemers te hebben gezorgd. Wanneer de menigte vanaf 14.00 uur richting het Museumplein begint te lopen, ontstaat er desalniettemin een lange stoet mensen. Wanneer iets na 15.00 uur de eerste demonstranten bij het Museumplein aankomen, zijn de laatste deelnemers pas net van de Dam vertrokken. Dat is letterlijk een bezemploeg: met prikkers en vuilniszakken zorgen zij dat er geen spoor van de menigte meer achterblijft.
Het opgeprikte afval is in de praktijk vaak zwerfafval dat er voor de mars al lag, stelt de organisatie. De klimaatmars trekt dan ook vooral gelijkgestemden. Er zijn borden te zien van milieuorganisaties als Greenpeace, Milieudefensie en Extinction Rebellion. Ook wapperen er vlaggen van linkse politieke partijen als Pro, de SP, en Volt. Mensen met borden waarop slogans van regeringspartij D66 staan zijn er ook, maar zij springen minder in het oog dan de van pizzadozen geknutselde borden die premier en D66-partijleider Rob Jetten oproepen weer ‘klimaatdrammer’ te worden – de geuzennaam die Jetten als Tweede Kamerlid had.
‘Opnieuw tegen kernenergie protesteren’
De gemoedelijke sfeer die de mars kenmerkt, deed Annemiek Dijkstra (65) uit Enschede twijfelen of ze wel moest gaan. Ze loopt al sinds haar vijftiende mee met klimaatdemonstraties, vertelt ze. Haar eerste was in 1976, tegen de uitbreiding van een fabriek voor uraniumverrijking in Almelo. „En nu moeten we opnieuw tegen kernenergie protesteren. Uranium is niet oneindig beschikbaar, en we zadelen komende generaties met het afval op.”
Het vreedzame protest leidt niet tot politieke verandering, ziet Dijkstra. „Maar niet gaan voelde ook niet goed. Ik krijg ook weer energie van hier zijn, het gevoel dat ik niet alleen ben.”
Ook zij heeft een protestbord bij zich dat ze al bij eerdere edities heeft gebruikt. Daarop staan een aantal zaken opgesomd die wat Dijkstra betreft moeten worden aangepakt: bio-industrie, kernenergie, het invoeren van een CO2-taks. Een oude kreet tegen biomassa heeft plaats moeten maken voor een nieuwe bedreiging: AI. „Dat kost enorm veel energie. Heel weinig mensen staan daar bij stil, het gemak dient de mens.” Als het aan Dijkstra ligt, zou lukraak AI-gebruik verboden moeten worden. „Met een ontheffing waar het nodig is, voor defensie of ziekenhuizen bijvoorbeeld.”
