dutilhhuis.nl is een persoonlijke website over ouderenhuisvesting en ouderenzorg, ook over actuele thema's als de klimaatcrisis, hedendaags kolonialisme en culturele topics - geen tracking cookies maar uitsluitend functionele - background illustration by geralt on Pixabay

Lastenverzwaring voor werkenden en verruiming van hypotheekrenteaftrek blijven in stand

© Trouw Nederland is meer kwijt aan hypotheekrenteaftrek en pensioenaftrek dan er aan belasting op vermogensinkomsten binnenkomt

Lastenverzwaring voor werkenden en verruiming van hypotheekrenteaftrek blijven in stand

Miljoenennota Werknemers in Nederland zullen enkele miljarden euro’s meer belasting betalen, terwijl huizenbezitters juist profiteren van een ruimere hypotheekrenteaftrek. Dat is het onverwachte gevolg van een belastingmaatregel die het kabinet in stand laat, ondanks een geschrapte verhoging van het eigen risico in de zorg.

Werknemers staat komend jaar een lastenverzwaring van in totaal 4 miljard euro via de inkomstenbelasting te wachten, oplopend tot 8 miljard in latere jaren. Dat bevestigen Prinsjesdagstukken die NRC heeft ingezien, na berichtgeving van RTL. Huizenbezitters, zeggen ingewijden, profiteren tegelijkertijd van een verruiming van de hypotheekrenteaftrek die met de lastenverzwaring samenhangt.

Het was een vraag die afgelopen vrijdag boven de die dag uitgelekte Miljoenennota bleef hangen. Als het kabinet een streep zet door de belastingverhoging via de vrijheidsbijdrage, waarom blijft het besteedbare inkomen van Nederlanders er dan op achteruitgaan?

De oorzaak is, onder meer, een ándere lastenzwaring die in de boeken voor 2027 blijft staan. Uit de doorrekening van het coalitieakkoord begin dit jaar door het Centraal Planbureau bleek dat het kabinet de tarieven in de eerste en tweede schijf van de inkomstenbelasting verhoogde. Die tarieven verhoogde het om de verlaging van de zorgpremies te compenseren. Zo wil het kabinet in totaal 4 miljard euro ophalen in 2027, oplopend tot 8 miljard later.

De zorgpremies worden verlaagd doordat het eigen risico wordt verhoogd. Als dat stijgt betalen mensen meer voor hun zorg en hoeven zorgverzekeraars minder geld op te halen via premies.

© NRC

Deze Prinsjesdag 2026 presenteert minister van Financiën Eelco Heinen de Miljoenennota. Normaal gesproken hét politieke startschot van het jaar. Maar dit jaar is het vooral een façade, ziet redacteur Liam van de Ven.

Een richtingloos land met een richtingloze leiding – column

Nederland heeft veel van een land dat alles overkomt. De premier ontleent zijn gevoelens mede aan AI. De leesvaardigheid van jongeren daalt verder. Migratie en terrorisme domineren al sinds 9/11 het debat. Over een richtingloos land met een richtingloze politieke leiding.

© NRC

Hij is de onbetwiste heerser van het Midden-Oosten. Hij plaatst de Amerikaanse vlag in Canada, Groenland, IJsland, Cuba, Midden-Amerika en de Caraïben. Hij bestuurt een ruimteschip dat de planeet bombardeert. Hij vernedert premier Mark Carney van Canada. Hij slaat Iran in tweeën met een hamer.

Donald Trumps talent als internettrol is berucht. De wereld heeft geleerd stil te blijven als hij gaat shitposten. Nu verwijdert de doorbraak van AI hem verder van de realiteit, zegt Sarah Matthews, oud-woordvoerder van Trumps Witte Huis: „Een 80-jarige president besteedt belachelijk veel tijd aan het consumeren en recyclen van AI-fanfictie die hem portretteert als de grootste, sterkste en belangrijkste persoon op aarde.” 

Zo postte hij zondag 6 september – Amerika had een lang weekend – in tien uur zestig berichten op zijn sociale medium. Matthews: „Alsof hij je live laat meekijken naar zijn hersenrot.” Een president die is verzwakt door de aanval op Iran maar zich met AI opwaardeert tot strijder, veroveraar en „de Beste President Aller Tijden”. 

AI in de politiek: het bestaat – maar het schuurt. Bijna alle politici zoeken via sociale media aandacht van kiezers. Authenticiteit is hun politieke kapitaal, AI het efficiëntste instrument om hun politiek op sociale media te plaatsen. Zo is AI tegelijk de snelste manier om kiezers te bereiken én de snelste manier om authenticiteit te verspelen.

De komiek Stephen Colbert muntte in 2005 het begrip truthiness. President George W. Bush bleef met teksten en beelden de indruk wekken dat zijn mislukkende oorlogen in Irak en Afghanistan voortvarend verliepen. Nu verandert Trump met AI zijn mislukkende oorlog in Iran in een klinkende overwinning. Het cliché wil dat de waarheid altijd het eerste slachtoffer van oorlog is. Bush deed nog zijn best de indruk te wekken dat zijn feiten correct waren. Bij Trump zijn er geen feiten meer. Er is alleen nog AI. Truthiness is een kwarteeuw later emptiness geworden.

Rob Jetten reageerde handig op het stuk waarmee de Volkskrant zijn AI-gebruik aan het licht bracht. Driekwart van de Nederlanders gebruikt soms AI, zei hij tegen RTL Nieuws, dus ik ook. Iedereen snapt dat een premier het druk heeft, het klonk alleszins redelijk. Maar dat Volkskrant-stuk bevatte ongemakkelijke passages. Zoals het veel genoemde voorbeeld van een AI-gegenereerde tekst over zijn bezoek aan Kamp Westerbork. „Sommige plekken maken je stil.” De gemiddelde zielloosheid van AI als blijk van medeleven. Oók truthiness die emptiness is geworden.

Veelzeggend stil

Het viel op hoe weinig politici meteen reageerden op Jettens AI-gebruik. Dat Wilders niet thuis gaf, was niet verrassend: hij handhaafde Maikel Boon in zijn fractie, die Frans Timmermans op AI-plaatjes afbeeldde als crimineel. Maar ook andere luidruchtige types voor wie een scheef verkeersbord genoeg is om D66 van landverraad te beschuldigen, bleven dit keer veelzeggend stil.

Genoeg reden voor politici om hardop na te denken over normen of protocollen voor hun AI-gebruik. Vermelding van AI-gebruik kan al genoeg zijn. Zo’n gesprek bleef uit nadat die PVV’er inzake Timmermans tegen de lamp was gelopen. Dat dreigt opnieuw nu de premier gevoelens met AI-hulp onder woorden brengt. Blijvende richtingloosheid schaadt uiteindelijk het vertrouwen in álle politici.

Dat Jettens partij gretig gebruikmaakt van AI past in een traditie. D66 is altijd erg mediahandig geweest. In De onweerstaanbare opkomst van Jan Terlouw (1982) beschreef HP-reporter Paul van Engen al dat Terlouws woordvoerder hem liever door Margriet liet interviewen dan door Vrij Nederland of Elsevier, die destijds hoge oplages hadden.

En toen Terlouw bezorgd was over een schaap dat in een sloot langs de snelweg was beland, belde zijn woordvoerder dit nieuws eerst door naar het ANP en de NOS voordat hij hulp voor het schaap organiseerde.

Onder Alexander Pechtold, de ontdekker van Jetten, blonk D66 uit in politieke marketing. Kamerleden leerden op de cursus dat ze in interviews elke kans moesten aangrijpen onderwijs te noemen. Message control. Zo ging D66 als onderwijspartij in hoofden van kiezers zitten. Lange gesprekken met verslaggevers waren ongewenst. Die moesten ze gewoon een quootje van een paar zinnen geven.

Kort na zijn aantreden als partijleider, in 2018, ging Jetten precies om die reden in de fout. Ongeacht de vragen van RTL Nieuws reageerde Jetten minutenlang met steeds hetzelfde antwoord. Hij gaf RTL gewoon zo’n quootje van een paar zinnen. Hij was er niet op berekend dat RTL het hele gesprek online zou zetten. Zo kwam Robot Jetten in de wereld.

Later sprak ik Bob de Ruiter, die zijn halve leven toespraken voor D66-leiders schreef. Nog in 2021 maakte hij op verzoek van de partij voor Sigrid Kaag een inclusieve H.J. Schoolezing, die daarna volledig werd verbouwd. Zijn eindoordeel: marketing heeft D66 overgenomen. „De partij als merk.”

Intussen tekent zich in dit land van onbegrensde digitale mogelijkheden al jaren een gevaarlijk groot vraagstuk af over de leesvaardigheid van jongeren. Uit OESO-onderzoek blijkt dat 39 procent van de Nederlandse vijftienjarigen onvoldoende kan lezen om goed te functioneren. Drie jaar geleden was dit 33 procent. Nederland is één van de slechtst presterende EU-landen.

Mogelijke oorzaken: verslavende sociale media, onderwijskwaliteit, kinderen die thuis geen Nederlands spreken, gebroken gezinnen. En van alle jongeren in EU-landen vinden die in Nederland wetenschappelijke inzichten het minst belangrijk. Tegelijk zijn ze het meest tevreden met hun leven. 

De bekroonde podcast van NRC-collega’s Marike Stellinga en Maarten Schinkel verkende eerder de gevolgen. Een absolute aanrader. Dit trekt een zware wissel op de toekomstige kwaliteit van Nederlandse werknemers. Dit is pure verarming.

De politiek presenteert al jaren plannen maar mist ook hier richting: waarom staat dit thema in beeldbepalende debatten niet op één? Prinsjesdag en de algemene beschouwingen komen eraan. Sinds 9/11 worden die debatten gedomineerd door migratie en integratie. Politieke richtingloosheid die gezien de dalende leesvaardigheid grenst aan verblinding.

Zeven jaar na 9/11 vermoordden Pakistaanse terroristen, mogelijk met hulp van Pakistaanse inlichtingendiensten, 160 mensen in Mumbai. Hoe moest India reageren?

Bush stelde na 9/11 de daders wraak in het vooruitzicht. Maar zijn ‘War on Terror’ was een inhoudelijk zwak concept. Terrorisme is een methode, die versla je niet met militaire middelen. Maar politiek was het een winnende strategie. Bush’ strateeg Karl Rove zag dat een Oorlog tegen het Terrorisme electoraal kansen bood. Bush werd in 2004 herkozen.

Terwijl de waardering voor Bush in zijn tweede termijn scherp daalde, door de gebrekkige resultaten van de Oorlog tegen het Terrorisme, bewees de premier van India na ‘Mumbai’ hoe het ook kon. Hij reageerde niet publiekelijk. Hij gaf inlichtingendiensten de opdracht in stilte met de daders af te rekenen. De economie en internationale reputatie van India liepen geen schade op. De VS beleefde het omgekeerde.

Een jaar eerder schreef terrorismeonderzoeker Louise Richardson (Harvard) het standaardwerk What terrorists want. Gebaseerd op talloze gesprekken met terroristen. Richardson groeide in haar Ierse jeugd tussen IRA-terroristen op en legde gemakkelijk contact met ze. In een interview legde ze me uit waarom de ‘War on Terror’ zo’n kortzichtig concept is. „Wij zijn als Amerikanen in onze geschoktheid vergeten hoe je een terrorist het zwaarste kan treffen: volledig negeren.”

Deportaties en remigratie

Nederland beleefde in 2004 de schok van de moord op Theo van Gogh door de moslimextremist Mohamed B. De Kamerleden Geert Wilders (ex-VVD) en Ayaan Hirsi Ali (VVD) werden ernstig bedreigd. De politiek imiteerde het Amerikaanse terrorismedebat. De opvattingen over migratie en integratie radicaliseerden daarna verder. Trump beloofde in 2024 deportaties; uiterst rechts in Den Haag wil remigratie.

In Israël heroverde Benjamin Netanyahu in 2009 de macht. Ook hij bestreed terrorisme met militaire middelen. Na de gruweldaden van 7 oktober 2023 sprak Nederland steun uit aan de Israëlische ‘zelfverdediging’, waarbij in Gaza tienduizenden burgerslachtoffers vielen. 

Trump beloofde in zijn campagnes vanaf 2016 de beëindiging van Bush’ forever wars maar ook – dit wordt vaak vergeten – uitbreiding van de ‘War on Terror’. Heviger martelen, meer bommen, minder politieke correctheid.

In 2020 liet hij de veiligheidschef van Iran vermoorden. In 2026 sloot hij zich aan bij Netanyahu’s plan voor een aanval op Iran. Opnieuw kon Nederland geen richting bepalen. Jettens kabinet wilde in eerste instantie terughoudendheid van de VS en Israël, maar had daarna ineens ‘begrip’ voor de aanvallen.

En nu is de bizarre realiteit dat de Amerikaanse president in het AI-tijdperk het spoor ook volledig bijster kan raken. In reacties op Jettens AI-gebruik las ik dat zorgen over politiek gebruik van AI een „boomer-dingetje” zijn. Zit iets in. Nu hopen dat Trump er geen „dingetje” voor de hele wereld van maakt.

Het debat over demonstratierecht zweeg over burgerlijke ongehoorzaamheid, terwijl dat alles verheldert

© Marcia Luyten is journalist en columnist van de Volkskrant

Aan de wet hoeft dus niets te veranderen. De ministers beloofden de Kamer iets minder ontzag voor het demonstratierecht en fermer optreden tegen snelwegprotest. Waarmee na weken politieke en maatschappelijke ophef en vier uur debat de rij zich geruisloos sloot.

Niemand vroeg waarom er dan toch zoveel gedoe was (‘Een verbod op gezichtsbedekking!’) over een wet waar volgens deskundigen niets mis mee is. Ook niet als je demonstranten van een snelweg wilt vegen.

Behalve Prinsjesdag is vandaag de Dag van de Democratie, en daarmee die van de rechtsstaat, want zonder zijn skelet is de democratie een vormloos zakje snot, te kneden door wie het in handen krijgt. En het gedoe over demonstratierecht raakt de kern van die rechtsstaat. Niet eens zozeer omdat het een grondrecht betreft, maar omdat in de uitvoering ervan artikel 1 van de Grondwet wankelt.

In dat gesprek tussen de Kamercommissie en de ministers Van Weel en Heerma bleef burgerlijke ongehoorzaamheid buiten beeld. Terwijl juist die notie de zaak verheldert.

Demonstreren op de snelweg is verboden, tot zover is iedereen akkoord. Maar wat als een demonstrant burgerlijk ongehoorzaam is? Als hij het laatste wapen voert van de burger die in protest tegen de overheid alle andere middelen heeft uitgeput? De voorwaarden voor burgerlijke ongehoorzaamheid helpen onderscheid te maken tussen verschillende soorten demonstranten.

De zes belangrijkste: 1. De wet wordt overtreden met een beroep op een hoger moreel of publiek belang 2. Andere middelen zijn uitgeput 3. De overtreder werkt mee aan zijn arrestatie 4. Hij of zij accepteert het risico op vervolging 5. De rechten van anderen worden gerespecteerd. 6. De actie is geweldloos.

Door demonstraties langs de strenge criteria van rechtssocioloog Kees Schuyt te leggen, kun je gelijke gevallen gelijk behandelen, en verschillende gevallen anders. In plaats van elke actie op een snelweg gelijk te schakelen, kijk je naar de middelen en manieren van protest.

Het antwoord op de vraag of de boerenprotesten een hoger moreel of publiek belang dienen, hangt af van wie hem beantwoordt. Onbetwistbaar is de schending van de laatste vier voorwaarden: de boeren laten zich niet arresteren, gebruiken geweld en schenden andermans veiligheid – dat leidde 14 augustus tot twee doden en zes gewonden. De conclusie: geen burgerlijke ongehoorzaamheid, maar strafbaar feit.

Analyseer je de klimaatdemonstraties met diezelfde criteria, dan krijg je een heel ander beeld. Redelijkerwijs kun je alle zes aanvinken. Waaruit de conclusie volgt dat hier wel sprake is van burgerlijke ongehoorzaamheid.

Minister Heerma roept op tot democratische waakzaamheid: ‘Saksen-Anhalt is een wake-upcall’

Pieter Heerma,
minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
Foto Martijn Beekman en Valerie Kuypers

Minister Heerma van Binnenlandse Zaken (CDA) grijpt Prinsjesdag aan voor een oproep aan het land om politiek actief te worden, bijvoorbeeld in wijk- of dorpsraden. ‘Democratie is niet abstract, maar juist heel dichtbij.’

Is waakzaamheid de beste waarborg dat zoiets hier niet zal gebeuren?

Ja, heel belangrijk is dat democratie meer is dan één keer per vier jaar een hokje rood maken, voor welke bestuurslaag ook. Het gaat om democratisch burgerschap, naast de opdracht aan de politiek om oplossingen te vinden voor de grote vraagstukken van deze tijd: woningbouw, stikstof, migratie. Met onze polderpolitiek zijn we daarin van oudsher heel goed geweest. De Nederlandse politiek is niet altijd de snelste en efficiëntste geweest. Maar uiteindelijk hebben we een traditie waarin we altijd gezamenlijk hebben gedaan wat nodig is.’


Is de Brekel ook mans genoeg om het echte probleem te benoemen?

Tweede Kamer 25-2-2026 Regeringsverklaring kabinet-Jetten en het debat daarover. © Tweede Kamer -onder CC-BY-NC 4.0 licentie Fotografie Valerie Kuypers, Serge Ligtenberg, Jeroen van der Meyde en Hollandse Hoogte.
© Trouw
Nederland is meer kwijt aan hypotheekrenteaft rek en pensioenaftrek dan er aan belasting op vermogensinkomsten binnenkomt

Door in de Binnenhoflezing te sneren naar de oppositie en vakbonden, legt Ruben Brekelmans vooral het failliet van de VVD bloot, ziet Sander Heijne.

Wie dacht dat het populisme van de VVD vooral een hobby van de huidige partijleider is, doet er verstandig aan om de Binnenhoflezing van Ruben Brekelmans eens te lezen of bekijken. In wat ongetwijfeld bedoeld is als poging om de partij meer kleur op de wangen te geven, onderstreept de fractievoorzitter vooral het bestuurlijke failliet van de VVD.

Brekelmans spreekt zijn zorgen uit over het onvermogen van Nederland om de razendsnelle economische ontwikkelingen in China en de Verenigde Staten bij te benen. Chinezen draaien werkweken van 72 uur, schetst Brekelmans. Onze jongeren zouden, volgens de VVD’er, te lui zijn om zelfs maar 32 uur te werken.

Het kabinet zou ondertussen worden gesaboteerd door oppositiepartij PRO en de vakbonden, die weigeren mee te werken aan de verdere ontmanteling van de verzorgingsstaat. En zitten we volgens Brekelmans ook nog eens opgescheept met een overheid die is verworden tot een proceduremachine die niets meer voor elkaar krijgt.

Dit laatste is trouwens niet per se onwaar, al zou je die observatie ook kunnen interpreteren als een recensie van dertien jaar Rutte. Maar zorgwekkender dan zijn gebral, is het schrijnende gebrek aan politiek inzicht dat schuilgaat achter de uitspraken van Brekelmans.

Vrinden
Ruben Brekelmans (1986), voorzitter Tweede Kamerfractie VVD

Natuurlijk staat het Brekelmans vrij om hardop te fantaseren over bezuinigingen op uitkeringen zoals de WW en de WIA. Zelfs wanneer het geld voor de volksverzekeringen door de werkenden zelf bijeen is gebracht. Maar als Brekelmans zijn fantasieën ook in de praktijk wil brengen, zal hij eerst de macht moeten vergaren om dergelijke ingrepen te kunnen afdwingen.

En daar loopt de analyse van Brekelmans spaak.

Vertaald naar de huidige politieke context: de vakbonden en PRO zijn op geen enkele manier verplicht om aan tafel te verschijnen. Het is niet de verantwoordelijkheid van de sociaaldemocraten om mee te werken aan de ontmanteling van de laatste restjes sociaaldemocratie.

Als Brekelmans wil dat de oppositie en de bonden toch meedenken over bezuinigingen op sociale zekerheid, dan zou het helpen als hij zich bereid zou tonen om een wezenlijke politieke wens van de oppositie in vervulling te laten gaan. De zes miljard die het kabinet wil vrijspelen voor Defensie door te bezuinigen op uitkeringen, kan tenslotte ook elders in de rijksbegroting worden gevonden. Bijvoorbeeld door een verhoging van de vermogensbelasting.

Coup

Door nu te sneren naar de oppositie en de vakbonden, legt Brekelmans vooral de machteloosheid van het huidige kabinet bloot. En het bestuurlijke failliet van zijn eigen partij. Het was tenslotte zijn eigen VVD die Nederland veroordeelde tot een minderheidscoalitie. Net zoals het zijn eigen partijleider was die de oer-Hollandse cultuur van het politieke compromis openlijk afzwoer.

Als Brekelmans Nederland werkelijk vooruit wil helpen, kan hij zijn pijlen daarom beter richten op de politica die goed bestuur al sinds de val van het laatste kabinet-Rutte in 2023 (!) in de weg staat. Maar of de Brekel ook mans genoeg is om een coup te plegen binnen zijn eigen partij, valt nog te bezien.

fout: