‘Binnen vijf jaar zal de schok van weersveranderingen bedrijven tot verduurzaming aanzetten’
Faiza Oulahsen en John McCalla-Leacy Is er een grote terugslag in het verduurzamingsbeleid van bedrijven? Voormalig Greenpeace-activist Faiza Oulahsen en haar KPMG-collega John McCalla-Leacy zien welwillende ondernemingen verstrikt raken in de uitvoering van hun plannen, en een flinke groep bedrijven met groeiende twijfels. „Het centrum van verduurzaming is verschoven naar het oosten.”
Ruim anderhalf jaar werkt de voormalige activiste van Greenpeace nu voor KPMG als directeur duurzaamheid in Nederland.
Oulahsen (38) kreeg nationale bekendheid toen ze in 2013 twee maanden in een Russische cel zat vanwege protesten tegen olieboringen door Gazprom. Ze leidde onder andere campagnes tegen de uitstoot door de luchtvaart en tegen privéjets op Schiphol, en hield zich bezig met de vervuiling door Tata Steel. Ze stond aan de wieg van de klimaatrechtszaak rondom Bonaire, die Greenpeace vorige maand won.
Namens Greenpeace zat ze aan de Klimaattafel Industrie in de aanloop naar het Klimaatakkoord. Toen zat ze tegenover bedrijven, nu loopt ze er binnen als adviseur om verduurzaming te versnellen. „Veel mensen zeggen dat ik naar de andere kant ben overgelopen. Maar hier ben ik, still going strong”, zegt ze met lichte spot.
De geest van het klimaatakkoord van Parijs was belangrijker dan de instrumenten, subsidies en budgetten
„Ik praat nu op een hele andere manier met bedrijven”, vertelt ze, „en krijg daardoor zicht op waar ze intern over spreken, krijg de getallen te zien die intern rondgaan. Daardoor krijg ik meer inzicht in de rationale achter sommige beslissingen van bedrijven.”
Ze heeft bij een deel van de energie-intensieve industrie waar ze fel campagne tegen heeft gevoerd een grote verandering gezien, zegt ze. „Tien jaar geleden had ik die overstap nooit kunnen maken. Toen verkeerden veel van die bedrijven nog in een staat van ontkenning. Het Akkoord van Parijs en het Nederlandse Klimaatakkoord, ondanks zijn onvolkomenheden, hebben een groot verschil gemaakt. De geest van dat klimaatakkoord was belangrijker dan wat opgeschreven stond aan instrumenten, subsidies en budgetten. Ik heb nu veel opener gesprekken met diezelfde bedrijven. Ik zie hoe ze verstrikt zitten in de uitvoering. En nu zit ik samen met ze daarin verstrikt. Als campaigner was het makkelijk om naar binnen te stormen, met de vinger te wijzen en te roepen dat ze doelen moeten gaan halen. Daarmee begon voor die bedrijven het echte werk. Dat is nu voor mij ook de uitdaging.”