De VVD wil van het pesten van feestende Marokkanen overheidsbeleid maken
Zie een groepje jonge knullen, in de vroege puberteit, zich een weg banen naar de Tweede Kamer. Ze worden tegengehouden door de politie, ze komen verhaal halen bij de politici, want Den Haag is bezig met snode plannen voor de hardwerkende boeren. Met pesterige zinnetjes dagen ze de politie uit, ze maken ongepaste opmerkingen. Het is quasi onschuldig, maar het brandt wel. De jochies komen op voor hun groep, de boeren. Ik snap het wel, maar waarom stuur je je eigen grut hierheen?
Ondertussen houden de politieagenten zich rustig, sommigen zijn op de fiets. De kinderen maken er grappen over, maar onschuldige grappen zijn het niet. Het geweld knettert eronder, is passief-agressief aanwezig. Het is een kat-en-muisspel – best geraffineerd hoe goed deze kinderen dit spel al kunnen spelen. Ze komen op voor zichzelf, de boeren. Sommigen dragen boerenklompen, de meesten sneakers, en houthakkershemden. Ze willen mannen zijn, maar ik wens ze een kindertijd toe.
Veel vrouwelijke energie
Dan een paar dagen later. Het is feest. Marokko wint van Canada. Marokkaans Nederland gaat de straat op. Ik ben dan al in Tanger, waar mensen ook de straat opgaan. Marokkaanse uitbundigheid betekent dat alle kinderen uit het dakraam van de wagen van hun ouders hangen. Ik wist niet dat Tanger zoveel auto’s met dakramen had.
Ik verbaas me over al die meisjes en vrouwen die dansen, zingen, vuurwerk afsteken. Ze hebben de straat overgenomen met hun uitzinnige vrolijkheid – taferelen die ik ook in Nederland zag. Dat verlegen, bescheiden meisje dat zichzelf achteraan zette om anderen voor te laten gaan is niet meer. Dit is hun wereld. Komt het doordat ik twee dochters heb dat ik vanavond zoveel vrouwelijke energie zie? Wat verandert dit land toch in rap tempo.
De VVD heeft besloten om een extreemrechtse partij te worden en is daarom gestopt met politiek bedrijven
Racisme als verdienmodel
In de Nederlandse steden wordt ook feestgevierd, terecht. Jongens rellen, het zou eens niet. Er wordt vuurwerk afgestoken. Onmiddellijk grijpen extreemrechtse partijen dit aan om de burgeroorlog uit te roepen. Hooligangeweld kost de Nederlandse staat miljoenen aan belastinggeld. Hooligangeweld is wit geweld. Maar extreemrechts grijpt de feestelijkheden aan om Marokkanen te brandmerken. Eenpitter Mona Keijzer stelt met de nonchalance van een maffioos voor om gericht te schieten op Marokkaanse benen.
Het meest erger ik me aan de VVD. Die wil een verbod op toeteren, want dat leidt tot irritatie. De VVD wil van Marokkanen pesten overheidsbeleid maken. Ondertussen worden zwarte spelers van Oranje racistisch belaagd op de sociale media. De VVD is er stil over. Jonge knulletjes met nog geen baardgroei minachten het gezag, de VVD is er stil over.
De VVD heeft besloten om een extreemrechtse partij te worden en is daarom gestopt met politiek bedrijven. Ze is een cynisch reclamebureau geworden dat de racistische onderstroom van dit land wil gebruiken om er haar verdienmodel van te maken. Het enige wat ze ermee bereikt is dat Nederland afglijdt richting pariastaat, waar geluk en vrolijkheid worden beantwoord met repressie en benepenheid. Liberalisme is gestorven in Nederland.