Het maakt haast niet uit wie er in dit kabinet zitten. Als ze maar een poosje blíjven zitten
Fotografie Valerie Kuypers, Serge Ligtenberg, Jeroen van der Meyde en Hollandse Hoogte.
In de afgelopen tien jaar heeft Nederland acht staatssecretarissen voor belastingen gekend. Tien ministers van Volksgezondheid. En veertien ministers van Buitenlandse Zaken, alle tijdelijke vervangers meegerekend.
Kustaw Bessems is columnist van de Volkskrant en werkt als adviseur voor overheden en maatschappelijke organisaties.
Gelukkig is er in de wereld niet zoveel aan de hand.
Toch goed om even bij stil te staan, mochten mensen in hun ergernis over de strapatsen van het minderheidskabinet alweer naar een verlossende wissel verlangen. Je kunt met deze omloopsnelheid geen land regeren. Echt niet. […]
Aan noeste politieke arbeid die tegen de verdrukking in nog wordt verricht, is weinig eer te behalen. Van de week werd een baanbrekend wetsvoorstel door de Tweede Kamer aangenomen dat verschil kan maken voor mensen met geldzorgen. Voortaan mogen grote uitvoeringsorganisaties gegevens van elkaar gebruiken om deze Nederlanders te wijzen op hun rechten. Zij maken nu vaak geen gebruik van ondersteuning, omdat ze niet weten dat die bestaat, omdat die te ingewikkeld is of omdat zij bang zijn dat ze een fout maken en terugvorderingen of boetes zullen moeten betalen.
… maakt niet uit wie er zitten, als ze maar een poosje blíjven zitten.
Kustaw Bessems
Aan deze wet is hard gewerkt op ministeries en in de Tweede Kamer. Maar de aandacht is nihil. Terwijl ik wil wedden dat u wél heeft meegekregen hoe Kamerleden voor een hoofdelijke stemming moesten terugrijden om te bepalen of dit weekend op hun gebouw de regenboogvlag wordt gehesen.n[…]
In de tussentijd is de ‘stilstand’ van dit kabinet heus belabberd, maar bij lange na niet het slechtste dat ons kan overkomen. Eén kabinet terug werd nog de sloophamer ter hand genomen en op de democratie ingebeukt. Vergeleken daarbij is impasse verbetering. […]
Ik zag het ook allemaal liever ambitieuzer en voortvarender. Maar bedenk wat de alternatieven zijn. Ik snap niets van linkse mensen die verheugd vaststellen dat Pro de grootste in de peilingen is. Ze moeten toch in diezelfde peilingen zien hoe klein links in totaal is en dat er geen levensvatbare meerderheidscoalitie te vormen zou zijn?
Bovenal: in die afgelopen tien jaar zaten we een derde van de tijd met een demissionair kabinet. Over stilstand gesproken. Willen we dat weer? Het begint een verdedigbare positie te worden om te zeggen: maakt niet uit wie er zitten, als ze maar een poosje blíjven zitten.