Kabinet drukt straffen voor verheerlijken van terrorisme door: maximaal 2 jaar cel

---

Nadert dan toch het moment dat Nederland zich wat zelfbewuster gaat opstellen tegenover Israël? – Volkskrant 24JUN2026 Commentaar

Door alle geëtaleerde tegenzin ontnam het kabinet zichzelf de kans om een groots gebaar te maken jegens de gaststudenten uit Gaza.

Daar waren ze dan toch, woensdag op Schiphol: de studenten die Gaza mochten verlaten om hier een poging te doen hun leven weer een beetje op de rails te krijgen en hun studiecapaciteiten te benutten. Daar is op zichzelf niets bijzonders aan: Nederlandse universiteiten gunnen jaarlijks vele visa aan studenten van buiten de EU – bij voorkeur aan jongeren voor wie studeren niet vanzelfsprekend is vanwege de situatie in hun thuisland.

Er zijn weinig jongeren op wie die situatie zo volstrekt vanzelfsprekend van toepassing is als op studenten uit Gaza. Onlangs nog stelden de Verenigde Naties vast dat het onderwijs ter plekke door de oorlog totaal is ontwricht: 90 procent van de schoolgebouwen is zwaar getroffen door Israëlische bombardementen. Als je het als welvarend land belangrijk vindt om een klein deel van je uitstekende onderwijscapaciteiten te delen met mensen die het minder getroffen hebben, staan Gazaanse jongeren wel ergens vooraan in de rij.

Helaas is niets vanzelfsprekend zodra het in Den Haag over Israël en Gaza gaat. De angst om de Israëlische regering voor het hoofd te stoten, zit er stevig in bij een groot deel van de Tweede Kamer. En bij het kabinet, dat er niet in slaagde van de komst van de studenten een mooi medemenselijk gebaar te maken.

Er was immers één praktisch probleem: hun visa en hun studieplekken waren geregeld, hun papieren lagen klaar, maar ze konden Gaza niet verlaten zonder diplomatieke hulp en logistieke ondersteuning van Nederland. Israël controleert de grensovergangen en beschouwt elke Palestijn als een potentiële terrorist.

Anders dan Italië, dat in mei al zeventig Palestijnse studenten evacueerde, besloot het kabinet in een kleingeestige bui om zich in de rechtbank te verzetten tegen de inspanningsverplichting om de studenten te helpen bij hun reis. Dat mislukte uiteindelijk: de rechter zag geen reden waarom Nederland de ‘relatief kleine inspanning’ niet zou leveren.

Pas daarna kwam minister Berendsen van Buitenlandse Zaken in actie, toch net iets te laat om nog van een grootse geste te kunnen spreken. Wat hem tegenhield, bleek uit de reactie van coalitiepartner VVD, die het allemaal maar niets vindt en de hele kwestie terugbrengt tot de benepen evergreen van het asieldebat: wat nou als de studenten via de achterdeur asiel aanvragen en dus nooit meer weggaan?

< Weer zo’n echo van Yesilgoz’ leugen over nareis-op-nareis. Beluister Ed Nijpels, VVD veteraan bij “Groenteman in de kast”: “Onder Yesilgoz is de VVD onfatsoenlijk geworden”. >

Daarop volgde ook nog de uit de lucht gegrepen claim dat de aanwezigheid van Palestijnen op Nederlandse universiteiten de veiligheid van Joodse studenten bedreigt.

< Narcistisch slachtofferschap: niet alleen joden dáár en hier hebben behoefte aan en recht op veiligheid >

Daarmee verwoordt de VVD het sentiment dat in het kabinet-Schoof dominant was. In het kabinet-Jetten heeft dat, na alle mitsen en maren, in dit geval dan toch het onderspit gedolven. Misschien geeft dat D66 en het CDA de impuls om het kabinet vanaf nu te dwingen zich wat minder terughoudend op te stellen tegenover de regering-Netanyahu.

Alleen al het feit dat een VN-expertcommissie woensdag vaststelde dat Israël in Gaza bewust kinderen tot doelwit van de oorlogsstrategie heeft gemaakt, zou meer dan genoeg reden moeten zijn.

Studenten en kennismigranten uit Gaza geland op Schiphol: ‘Alles is kapot, maar voor ons is er nu weer kans op leven’ – Volkskrant 24JUN2026

Met haar ogen onafgebroken gericht op de schuifdeuren van aankomsthal 4, vertelt Tamam Abusalama (32) hoe ze heen en weer wordt geslingerd tussen blijdschap, boosheid en verdriet. ‘Mijn neef heeft de genocide overleefd’, zegt ze, ‘maar tientallen andere familieleden zijn dood.’

Ze staat woensdagochtend op Schiphol te wachten op haar neef Mahmoud Abusalama, zijn vrouw en hun drie kinderen. Ze zijn deel van een groep van 42 Palestijnen uit Gaza die zojuist zijn geland en zich nu ergens tussen gate en bagageband bevindt. Het gaat om drie kennismigranten, achttien studenten en hun gezinsleden, uitgenodigd door Nederlandse universiteiten en werkgevers.

Zelf woont Abusalama al negen jaar in Brussel, haar neef is een van de laatste journalisten die nog aan het werk was in Gaza. Volgens de Internationale Federatie van Journalisten zijn zeker 236 van zijn collega’s gedood sinds de oorlog begon. Mahmoud kreeg een contract bij het in Utrecht gevestigde Momus Media, waar ze zijn netwerk en kennis willen inzetten bij de Gaza-verslaggeving. ‘Het is een enorm dilemma’, zegt Abusalama. ‘Nu is er wéér een journalist minder in Gaza. Aan de andere kant moet je redden wie je nog redden kan.’

In de aankomsthal staan vrienden, familieleden en vertegenwoordigers van de verschillende bedrijven en universiteiten. Ze hebben vervoer geregeld voor de Palestijnen vanaf Schiphol, ook voor huisvesting is gezorgd. Bij gastgezinnen, bij vrienden, op kamers of tijdelijk in woningen van mensen die op vakantie zijn. De zenuwen zijn voelbaar. Er kan nu toch niets meer misgaan? Komen ze wel door de paspoortcontrole heen?

Het is de allerlaatste hobbel na maanden van onzekerheid en spanning. De meeste Gazanen hebben al een half jaar geleden hun visum gekregen, maar konden aanvankelijk het door Israël bezette en hermetisch afgesloten Gaza niet verlaten. Dat was alleen mogelijk met hulp van Nederland.

Eerst moet het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken (BZ) een verzoek neerleggen bij Israël. Na groen licht regelt BZ, in samenwerking met internationale hulporganisaties, vervoer naar de grens. Nederland heeft eerder studenten, gezinsherenigers en werknemers geholpen weg te komen, maar was daar eind vorig jaar mee gestopt.

Maar de politieke druk is groot, rechtse fracties in de Kamer hebben meermaals vragen gesteld over de komst van de Gazanen. Ze vrezen dat ze niet terug zullen keren naar Gaza en asiel aanvragen als hun studie- of werkvisum verloopt. ‘Dat recht hebben ze. Maar dit zijn getalenteerde mensen die hier komen om een professioneel leven op te bouwen’, zegt oud-diplomaat Angelique Eijpe, die de werkgevers en universiteiten in het proces heeft bijgestaan. ‘Ze zullen liever een goede baan zoeken.’

Rechtszaak

Om hulp af te dwingen, spanden drie Palestijnen een zaak aan die ze in eerste aanleg verloren. In afwachting van beroep besloot de Raad van State in februari in een voorlopige voorziening dat de minister toch bijstand moest verlenen, vanwege de schrijnende situatie in Gaza. Vervolgens begonnen tientallen andere visumhouders zo’n zelfde procedure, en ook in hun geval verplichtte de rechter Nederland zich in te spannen.

De eerste twee studenten kwamen begin juni aan, de rest kan nu elk moment door de schuifdeur komen. ‘Ik ben ontzettend blij dat het is gelukt’, zegt Eva Bezem, de advocaat die namens de Palestijnen procedeert en ook naar Schiphol is gekomen. ‘En ik ben alweer bezig voor een volgende groep visumgerechtigden. Want Buitenlandse Zaken weigert opnieuw hulp.’

Een woordvoerder van BZ legt uit dat het ministerie de bodemprocedure bij de Raad van State afwacht en zich alleen inspant voor degenen voor wie een voorlopige voorziening is getroffen. Dat frustreert Bezem. ‘De uitkomst staat bij voorbaat vast, de rechter zal Nederland verplichten ook hen te helpen. Het kost allemaal tijd en geld en leidt tot onnodige procedures bij ons toch al zwaar overbelaste rechtssysteem.’

VN-commissie: Israël pleegt nog steeds genocide in Gaza, met kinderen als doelwitten – Volkskrant 24JUN2026

Een onderzoekscommissie van de Verenigde Naties concludeert dat Israël bewust Palestijnse kinderen in de Gazastrook tot doelwit heeft gemaakt en daar nog altijd mee doorgaat. Dit is onderdeel van een ‘weloverwogen strategie om de toekomst van Palestijnen te vernietigen’.

De onafhankelijke experts onderstrepen dat de Israëlische autoriteiten en veiligheidstroepen ook na het ingaan van de wapenstilstand in oktober 2025 misdaden tegen Palestijnse kinderen in Gaza zijn blijven plegen, waarmee er ‘redelijke gronden zijn’ om te concluderen dat de genocide doorgaat.

Israëlisch geweld doodt gemiddeld elke dag één kind in Gaza. Hoeveel doden er vallen door de verschrikkelijke leefomstandigheden en de zware beperkingen op humanitaire hulp is onbekend.

Sinds Israël met enorm geweld reageerde op de terreuraanval van Hamas op 7 oktober 2023 hebben Israëlische aanvallen in Gaza zeker 73 duizend doden geëist, onder wie 21.280 kinderen. Volgens het rapport kan worden geconcludeerd dat Israël ‘opzettelijk handelingen verricht die leiden tot de dood en tot ernstige lichamelijke en mentale schade voor honderdduizenden kinderen’. De commissie benadrukt dat Israël onder het internationaal recht juist verplicht is om Palestijnse kinderen te beschermen.

Aanwijzingen van opzet zijn er in overvloed. Zo is gebleken dat Israël met precisiewapens op vitale organen van Palestijnse kinderen heeft geschoten en juist zware explosieven zonder precisie heeft ingezet bij aanvallen op appartementencomplexen, tentenkampen en scholen, waar veel kinderen in de buurt zijn. Daarnaast beschuldigt het rapport Israël van het aanvallen van scholen en weeshuizen en van gezondheidsfaciliteiten voor moeders en kinderen, en van de inzet van honger als oorlogswapen.

Indicator voor genocide

De onderzoekers zien het bewust aanvallen van kinderen in Gaza als een indicator voor genocide. ‘De bescherming, zorg en overleving van Palestijnse kinderen zijn onlosmakelijk verbonden met het recht van het Palestijnse volk op zelfbeschikking’, zei Srinivasan Muralidhar, de Indiase jurist die de commissie leidt, dinsdag bij de presentatie van het rapport. ‘Door kinderen als doelwit te nemen, valt Israël het vermogen van het Palestijnse volk aan om voort te bestaan ​​en hun toekomst te bepalen.’

LEES HIEONDER OOK: Wat de wonden vertellen – Volkskrant 13SEP2025

Het is maart 2024 en dit is zijn eerste dag in het Gazaanse ziekenhuis. Een Palestijnse verpleegkundige leidt hem rond. Plotseling valt zijn oog op twee jongetjes die onbeweeglijk in bed liggen. Ze zijn 8, hooguit 10 jaar oud. Hun hoofden zijn ingepakt in verband en ze liggen aan de beademing. Verder zijn hun lichamen ongeschonden.

‘Wat is er gebeurd?’, vraagt hij. De verpleegkundige spreekt nauwelijks Engels. Maar ze wijst naar hun hoofd. ‘Shot, shot’, zegt ze. Sidhwa denkt eerst dat ze zich vergist. Wordt hier op kínderen geschoten? Maar even later ziet hij op de scans dat ze gelijk heeft.

Als ze een tweede zaal oplopen, zien ze nóg twee jongetjes, in dezelfde toestand. ‘Ik dacht: what the hell?’, zegt hij telefonisch met zijn diepe basstem tegen de Volkskrant. ‘Hoe is het mogelijk dat hier in dit kleine ziekenhuis binnen 48 uur víer kinderen zijn binnengekomen die door hun hoofd zijn geschoten?’

De jongetjes zullen allemaal overlijden. In het dagboek op zijn telefoon maakt hij die avond een notitie. Tijd om na te denken is er dan nog niet. Maar in de dertien dagen daarna komt hij nóg negen kinderen tegen met een enkele kogelwond in hoofd of borst, kinderen op wie waarschijnlijk gericht is geschoten. ‘Ik dacht dat mijn ziekenhuis misschien in de buurt zat van een crazy sniper’, zegt Sidhwa. ‘Of van een droneteam dat voor de lol kinderen doodschoot.’

Artsen zoals hij zijn in hun operatiekamers al bijna twee jaar getuige van de wreedheden van Israël in Gaza. Ze moeten kunnen verdragen hoe kapotgeschoten peuters in hun armen stikken in hun eigen bloed, omdat er geen beademingsapparaat is. Ze moeten in staat zijn hun scalpel zonder verdoving in de borst van een tiener te steken, omdat ze anders geen tijd hebben voor de volgende. Ze moeten kunnen aanzien hoe hun vloer bezaaid ligt met dode kinderen.

JD Vance verliest geduld met “woedende” Netanyahu: “Je kunt niet elk probleem oplossen door mensen te doden”

“Word wakker en zie de realiteit onder ogen.” Met die harde waarschuwing snoert vicepresident JD Vance de Israëlische kritiek op de nieuwe Amerikaanse Iran-deal de mond. Hij herinnert de ministers in Israël aan hun militaire en financiële afhankelijkheid van de Verenigde Staten en stelt “dat ze de geopolitieke realiteit onder ogen moeten zien”.

Vance beperkte zich niet tot diplomatieke kritiek, maar wees ook concreet naar de Amerikaanse militaire steun: “Gedurende de afgelopen drie maanden werd twee derde van de defensieve wapens die uw land hebben beschermd vervaardigd door Amerikaanse handen en betaald met geld van Amerikaanse belastingbetalers.”

De vicepresident uitte zijn ongenoegen ook in een interview met ‘The New York Times’: “Jullie zijn een land van negen miljoen inwoners. Je kunt niet elk probleem van nationale veiligheid oplossen door mensen te doden”, zei hij tegen de krant. Binnen Amerikaanse politieke kringen is dit een van de scherpste publieke verwijten aan het adres van Israël in jaren.

Hoe Israël medisch personeel aanvalt in Libanon: de eerste ambulance werd geraakt; toen de tweede, derde en vierde NRC 23JUN2026

< zoveelste staaltje van leugenachtige oorlogs- en moordzuchtige barbaarsheid van het Gestolen Land-regime >

Meervoudige aanvallen Uit onderzoek van NRC blijkt dat het Israëlische leger in drie maanden tijd zeker dertig keer meervoudige aanvallen uitvoerde op medisch personeel in Libanon. „Nederland kan zich niet positioneren als hoeder van internationaal recht als wij een bondgenoot hiermee laten wegkomen.”

Twee ambulances haasten zich naar een groep gewonde hulpverleners. Voor ze daar aankomen, rijden ze een beschadigde ambulance tegemoet. Een bebloede chauffeur stapt uit en begint aanwijzingen te roepen terwijl hij in elkaar zakt. Hij en zijn collega’s zijn zojuist drie keer aangevallen door het Israëlische leger.

Ambulancebroeders Mehdi Abuzeid en Ahmed Hariri rennen met opvouwbare brancards naar de gewonden om hen naar hun eigen auto over te plaatsen. Op het moment dat Abuzeid instapt om weg te rijden, klinkt een harde dreun. De auto schudt, ruiten springen en mensen schreeuwen. Hariri zit op de bijrijdersstoel en ziet Abuzeid hevig bloeden.

Zijn jeugdvriend zal de laatste van vijf aanvallen op 15 april in het Zuid-Libanese dorp Maifadoun niet overleven.

Double-taps worden ze genoemd: een militaire tactiek waarbij een eerste bombardement of beschieting wordt opgevolgd door een tweede en soms meer. Waarbij vaak toegesnelde omstanders, hulpverleners en journalisten worden gedood of gewond raken. Het opzettelijk aanvallen van burgers, hulpverleners die na een aanval hulp proberen te bieden of journalisten die verslag doen is een oorlogsmisdrijf.

Uit onderzoek van NRC blijkt dat het Israëlische leger tussen 2 maart en 2 juni dit jaar zeker dertig van zulke aanvallen uitvoerde in de strijd tegen Hezbollah in Zuid-Libanon. Hierbij zijn ten minste 97 mensen gedood en 164 gewond geraakt. Daarbij lijkt het Israëlische leger het vooral gemunt te hebben op medisch personeel. Bij die meervoudige aanvallen werden minstens 28 hulpverleners gedood en raakten er 34 gewond.

Daarnaast heeft het Israelische leger in dezelfde periode ten minste 51 keer directe, gerichte aanvallen uitgevoerd op zorgverleners, ambulances en hulpposten. blijkt uit een inventarisatie van conflictmonitor Acled die NRC analyseerde. Ook wordt er regelmatig direct naast ziekenhuizen gebombardeerd, waarbij zorgpersoneel slachtoffer wordt en ziekenhuizen zwaar beschadigd raken.

Het Israëlische leger verwerpt de beschuldiging dat het een double-tap-strategie toepast om ambulances, medisch personeel of hulpdiensten te raken, zo laat het weten in een reactie. Het geeft toe soms meerdere keren op hetzelfde doel te vuren, en claimt dat het geen medisch personeel, maar „alleen militaire doelen aanvalt, in overeenstemming met het oorlogsrecht”. Deze verklaring staat haaks op die van talloze ooggetuigen, Libanese verslaggeving, de conclusies van NRC en geraadpleegde experts. 

„Elke double-tap is er een te veel. Dit zijn gewoon overtredingen van het oorlogsrecht en humanitair recht”, reageert Patrick Bolder, oud-luchtmachtofficier en defensie-expert bij The Hague Centre for Strategic Studies. Ook Marieke de Hoon, hoofddocent internationaal strafrecht aan de Universiteit van Amsterdam, veroordeelt de aanvallen. „Nederland kan zich niet positioneren als hoeder van internationaal recht als wij een bondgenoot hiermee laten wegkomen.”

Bij de Israëlische bombardementen zijn in 3,5 maand tijd ruim 4.100 doden en meer dan twaalfduizend gewonden gevallen, van wie een groot deel burgers.

Cameraman Al Jazeera omgekomen bij aanval in Gaza – Volkskrant 21JUN2026

Bij een Israëlische droneaanval op het vluchtelingenkamp Bureij in Gaza is een journalist van Al Jazeera omgekomen, meldt de nieuwszender. Bij de aanval op een huis zouden ook twee anderen zijn omgekomen.

Het Israëlische leger bevestigt de journalist te hebben gedood en zegt dat hij een ‘terrorist van Hamas’ was. 

De broer van Washah, die eveneens journalist was voor Al Jazeera, kwam op 8 april om bij een Israëlische aanval. Ook hij werd door Israël beschuldigd van banden met Hamas. Zowel Hamas als Al Jazeera ontkende dat. In totaal zijn nu twaalf andere medewerkers van de zender gedood door Israëlische aanvallen, meldt Al Jazeera.

< Het fascistische apartheidsregime van het Gestolen Land vermoordde eerder al honderden journalisten in Gaza (men wil geen pottenkijkers zodat men ongebreideld kan fabuleren en liegen en ontkennen en beschuldigen. Ook vermoordde men systematisch honderden medisch cq paramedisch zorgverleners of voerden hen af naar de algemeen bekende martelgevangenissen. Daar, in het Gestolen Land, denkt men dat zij de enigen zijn die recht hebben op veiligheid. >

‘Heel Libanon moet branden’, zegt extreemrechtse Israëlische minister na dood van militairen – Volkskrant 19JUN2026

‘Voor elke traan van een Israëlische moeder moeten duizend Libanese moeders huilen’, zo reageerde de extreemrechtse Israëlische minister van Nationale Veiligheid, Itamar Ben Gvir, op de door Israël gemelde dood van vier Israëlische militairen vannacht in Libanon. Daaraan toevoegend: ‘Heel Libanon moet branden.’

JD Vance moet dreigement om wapensteun in te trekken waarmaken om Israël tot de orde te roepen – Volkskrant 19JUN2026

Nu de rook van de oorlog tegen Iran optrekt, wordt eens te meer duidelijk wie de agressor is in de regio: Israël.

Met de grootscheepse aanvallen donderdagnacht in Libanon, waarbij minstens achttien doden zijn gevallen, lijkt Israël erop uit om het broze vredesakkoord tussen Iran en de Verenigde Staten zo snel mogelijk op te blazen. In de aanloop naar de ondertekening werd steeds duidelijker dat Iran het document pas zou tekenen als het staakt-het-vuren ook Libanon zou betreffen.

In de eerste van de veertien punten uit het plan wordt niet alleen een onmiddellijke en permanente beëindiging geëist van alle militaire operaties, inclusief Libanon, ook moet de ‘territoriale integriteit en soevereiniteit’ van Libanon worden verzekerd. Oftewel: Israël moet zich uit de bezette ‘bufferzone’ terugtrekken, tot achter zijn eigen landsgrenzen. Iets wat Israël allerminst van plan is, zo bleek direct uit de woedende reacties van premier Netanyahu en zijn radicaal-rechtse ministers Ben-Gvir en Smotrich.

Nu de rook van de oorlog tegen Iran optrekt, wordt eens te meer duidelijk wie de agressor is in de regio. Deze Israëlische regering wil geen vrede in het Midden-Oosten. De oorlogen tegen Iran en in Gaza en Libanon, met als oorspronkelijk doel ‘vijanden van Israël uit te schakelen’, zijn volgens analisten een doel op zich geworden. De strategie in deze zogenoemde ‘puindoctrine’ is destructie. Waar die strategie toe leidt, valt te zien in de verwoeste Gazastrook en in de geannexeerde Israëlische ‘bufferzone’ in Libanon, waar complete dorpen met hun inwoners, geschiedenis en cultureel erfgoed zijn weggevaagd.

Israël is vastbesloten om deze heilloze strategie van pure agressie vol te houden en zijn grenzen te hertekenen. Het is een illusie te denken dat deze compleet verwoeste en ontvolkte ‘bufferzones’ tot kilometers diep in het grondgebied van Libanon, Syrië en Gaza de Israëlische grensbewoners meer veiligheid zullen geven. Achter de eenzijdig door Israël getrokken ‘gele lijnen’ wordt het verzet tegen de Israëlische agressie en bezetting immers alleen maar geharnaster, zoals Hezbollah met zijn hernieuwde aanvallen vanuit Libanon laat zien.

De grote vraag is of de Amerikanen nu hun macht gaan inzetten om Israël aan het bestand te houden. President Trump zocht met het akkoord vooral een uitweg uit zijn mislukte oorlog tegen Iran. Zolang de straat van Hormuz weer opengaat en de olieprijzen dalen, kan hij verder. Wat er verder in het Midden-Oosten gebeurt, lijkt hem niet wezenlijk te interesseren. Net als bij de Palestijnen zal ook het lot van de Libanezen hem waarschijnlijk koud laten.

Maar Iran heeft dankzij Trumps onbezonnen oorlog nu een machtig wapen in handen. Als Israël zich niet inhoudt in Libanon, zal het niet aarzelen om de Straat van Hormuz weer af te sluiten en worden Trump opnieuw de economische gevolgen aangerekend. Uit de ongekend harde woorden van de Amerikaanse vicepresident JD Vance tegen Israël deze week kan worden opgemaakt dat de VS geen sta-in-de-weg voor vrede in het Midden-Oosten meer dulden.

Vance wees Israël erop dat het zuinig moet zijn op ‘de laatste bondgenoot’ die het nog heeft. De wapenstilstand tussen Israël en Hezbollah vrijdagmiddag is een begin, maar Vance zou zijn verholen dreigement om de Amerikaanse wapensteun in te trekken, direct waar moeten maken als Israël zijn oorlogen weer voortzet.

---

Spanish Member European Parliament MEP Irene Montero sings “Happy Birthday” to US President Trump, and calls him “Mr. Genocide.”

---

Een Britse dictatuur is dichterbij dan we denken – NRC 19JUN2026

Verenigd Koninkrijk Mocht je denken dat een autoritair bewind niet kan in het VK: dat is dichterbij dan je denkt, waarschuwt Owen Jones. Door de gecentraliseerde Britse overheid en gebrek aan rechtsbescherming zou Reform UK snel veranderingen kunnen doorvoeren.

Het Verenigd Koninkrijk staat veel dichter bij een dictatuur dan je denkt. Neem een recent bericht op de socials van Zia Yusuf, een van de kopstukken van Reform UK. „De recente gebeurtenissen laten goed zien waarom ik de Tory- en Labour-politici die verantwoordelijk zijn voor het schrijnende onrecht in het huidige VK als landverraders beschouw”, schreef hij. „De dag van de afrekening komt eraan.” Hij specificeerde niet welke „recente gebeurtenissen” hij bedoelde of wat die „afrekening” zou behelzen, maar het loopt in de geschiedenis zelden goed af met mensen die als „landverraders” worden bestempeld.

De regering-Starmer kwalificeerde Palestine Action als terroristische organisatie en liet massaal mensen oppakken, veelal ouderen die met een protestbordje hun steun betuigden aan deze actiegroep tegen genocide

Misschien denk je dat dit zo’n uitzonderlijk land is dat een autoritair bewind hier geen kans van slagen heeft. Nou, ook de Verenigde Staten waanden zich zo uitzonderlijk dat het uitsloot dat er ooit iemand als Donald Trump president zou kunnen worden, laat staan dat hij de Amerikaanse democratie kon afbreken in een tempo dat „zijn weerga in de moderne geschiedenis niet kent”, volgens een recent rapport. In amper zestien maanden heeft hij de macht naar zich toe getrokken, de media aan banden gelegd, het kiesrecht ondermijnd, federale instanties gepolitiseerd, justitie als wapen ingezet tegen opponenten, en de nationale garde afgestuurd op steden met een Democratisch bestuur.

In het VK zou een autoritaire leider in hoger tempo veel verder kunnen gaan. Wij hebben geen geschreven grondwet, geen grondwettelijke bescherming van het recht op vrije meningsuiting, geen deelstaatregeringen, geen federale gerechtshoven. In ons parlementaire stelsel kan elke partij met een meerderheid in het Lagerhuis vrijwel ongehinderd haar agenda uitvoeren. Ons niet-gekozen Hogerhuis kan makkelijk worden uitgeschakeld. Reform UK wil het Hogerhuis vervangen door „een veel kleiner, democratischer tweede orgaan”, en hoewel dat aantrekkelijk kan klinken, zeggen ze er niet bij hoe ze het precies ‘democratischer’ willen maken. „Structuur nader in te vullen”, stond in hun verkiezingsprogramma voor 2024.

Opeenvolgende regeringen hebben al een autoritaire structuur opgetrokken die Reform zo kan overnemen en verder uitbouwen. Al decennia beknotten antidemonstratiewetten en zogeheten ‘antiterreurwetgeving‘ onze democratische vrijheid. De regering-Starmer kwalificeerde Palestine Action als terroristische organisatie en liet massaal mensen oppakken, veelal ouderen die met een protestbordje hun steun betuigden aan deze actiegroep tegen genocide. Of kijk hoe de pro-Palestijnse linkse opiniemakers Hasan Piker en Cenk Uygur de toegang tot het land is ontzegd omdat hun aanwezigheid volgens het ministerie van Binnenlandse Zaken „niet bevorderlijk is voor het algemeen belang”.

Het kabinet dient het omstreden wetsvoorstel dat verheerlijking van terrorisme strafbaar stelt in bij de Tweede Kamer. Op het misdrijf komen gevangenisstraffen tot maximaal 2 jaar te staan – Volkskrant 19JUN2026

Dat heeft minister David van Weel (Justitie en Veiligheid, VVD) vrijdag aangekondigd na afloop van de wekelijkse ministerraad. Van Weel: ‘Voor het verheerlijken van terroristische misdrijven en het verspreiden van terroristisch gedachtegoed is in onze samenleving absoluut geen plaats. Ook het propageren van zulke boodschappen via sociale media wordt strafbaar. We moeten onze democratie beschermen door hier paal en perk aan te stellen.’

De discussie over een zogeheten apologieverbod gaat terug tot na de moord op cineast Theo van Gogh in 2004. Pogingen het wettelijk vast te leggen, stuitten steeds op juridische bezwaren.

Het nieuwe wetsvoorstel bestaat nu uit drie strafbaarstellingen. Wie in het openbaar een terroristisch misdrijf prijst waarvoor een levenslange gevangenisstraf kan worden opgelegd, riskeert een gevangenisstraf van maximaal 2 jaar of een geldboete. Het gaat dan om het verheerlijken van een terroristische aanslag waarbij doden en gewonden zijn gevallen.

Voorts wordt het verspreiden van materiaal met lovend commentaar op een terroristisch misdrijf strafbaar, bijvoorbeeld beelden van een aanslag. De maximumstraf daarvoor wordt 1 jaar cel of een geldboete.

Ten slotte stelt het wetsvoorstel het in het openbaar betuigen van steun aan verboden terroristische organisaties strafbaar. Het kan dan gaan om het zwaaien met vlaggen tijdens demonstraties of het dragen van symbolen van verboden organisaties, op een manier die anderen ertoe kan aanzetten om de gewelddadige doelen van zo’n organisatie te gaan delen. Steunbetuigingen via (sociale) media vallen daar ook onder. Ook hier is een maximum gevangenisstraf van 2 jaar mogelijk, of een geldboete.

---

< Volgens Dilan Yesilgöz (vicepremier en minister van Defensie moet de wet voorkomen dat ‘het normaal wordt om terroristische boodschappen te verspreiden’. (Trouw 19/6-2025) U weet wel, die leugenachtige Yesilgoz van de ‘na-reizigers-op-na-reizigers’ en die unverfroren Douwe Bob beschuldigde van antisemitisme en Esther Ouwehand van jodenhaat – NOS 18/9-2024

Geldt dat hier ook voor openlijk en grenzeloos kwaadaardig staatsterrorisme en genocide? Voor het zwaaien met vlaggen van het Gestolen Land bijvoorbeeld rond het Eurosongfestival of toen genocideplegers uit het IDF hier even kwamen ‘ontspannen’ tijdens de Maccabirellen? Geldt dat ook voor het ontmenselijken van bijvoorbeeld Gazanen (president Gestolen Land: ‘er bestaan geen onschuldige Gazanen’ (Volkskrant 23/10-2025).

Geldt die flinkheid ook voor de corrupte premier van het Gestolen Land tegen wie vanwege zijn genocide op de Palestijnen een internationaal arrestatiebevel is uitgevaardigd? Dit nog afgezien van zijn wens om nu en passant ook in Libanon nog een hele beschaving uit te wissen? >

---

Ondanks het vredesakkoord tussen de VS en Iran gaan de Israëlische aanvallen op Libanon onverminderd door. Daarbij worden niet alleen militaire en burgerdoelen getroffen, maar ook wereldberoemde religieuze heiligdommen en Romeinse tempels liggen onder vuur.

Wat gaat daarbij verloren, en wat valt er nog te redden? Pieter Klok bespreekt het met cultuurredacteur en kunsthistorica Wieteke van Zeil en buitenlandverslaggever Carlijn van Esch.

Lees ook: Israëlisch offensief in Zuid-Libanon dreigt eeuwen aan geschiedenis uit te wissen

---

---

Adviesorgaan

De Raad van State was vorig jaar maart kritisch over het voorstel, maar schoot het niet af. De Raad zag risico’s voor beperking van de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van vergadering en vereniging, en de vrijheid van godsdienst en levensovertuiging. ‘Deze vrijheden zijn cruciaal voor onze democratische rechtsstaat, omdat zij waarborgen dat mensen kunnen deelnemen aan het maatschappelijk debat zonder te hoeven vrezen voor strafvervolging’, schreef de Raad.

Het was volgens het adviesorgaan daarom noodzakelijk goed te kijken naar eerdere uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, waarin personen zijn bestraft voor positieve uitingen over terrorisme. Daarbij zijn vooral de maatschappelijke context van belang en de vraag in hoeverre uitingen daadwerkelijk anderen aanzetten tot het plegen van geweld.

Van Weel zei vrijdag dat hij de opmerkingen van de Raad van State ter harte heeft genomen, door de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel te vebeteren en de strafmaxima naar beneden bij te stellen. Die zijn teruggegaan van 3 naar 2 jaar, in overeenstemming met de straffen voor groepsbelediging of haatzaaien. Hij wees erop dat de Raad vond dat met deze aanpassingen het wetsvoorstel aan de beide Kamers kan worden voorgelegd.

Amerikaanse vicepresident haalt uit naar Israëlische regering: ‘Israël moet vredesproces respecteren’ – Volkskrant 18JUN2026

De Amerikaanse vicepresident JD Vance heeft tijdens een persconferentie opvallend felle kritiek geuit op de manier waarop bondgenoot Israël zich verzet tegen de Amerikaanse vredesonderhandelingen met Iran. ‘De Israëliërs moeten, net als ieder ander, het vredesproces respecteren’, aldus Vance.

De Israëlische regering heeft meermaals verklaard dat Israël niet van plan is om zich terug te trekken uit Libanon, terwijl een einde aan de oorlog in Libanon een van de voorwaarden is in het akkoord tussen Iran en de VS. Ook hebben de Israëlische premier Netanyahu en andere hooggeplaatste Israëlische politici openlijk kritiek geuit op de vredesovereenkomst, tot onvrede van Vance. ‘Als ik in het Israëlische kabinet zat, zou ik niet uithalen naar de machtigste bondgenoot die ik nog heb’, aldus Vance, die benadrukt dat het Israëlische leger sterk afhankelijk is van Amerikaanse wapens en financiering.

Ook spreekt Vance zijn frustratie uit over de Israëlische luchtaanvallen op het zuiden van Libanon en de Libanese hoofdstad Beiroet, die ook doorgingen nadat de onderhandelingen tussen de VS en Iran al waren afgerond. ‘Dat is onacceptabel’, zegt de Amerikaanse vicepresident.

Historicus Omer Bartov wil Israël redden van ‘verder wegglijden in de afgrond’ – NRC 17JUN2026

Geschiedenis van Israël De Amerikaans-Israëlische historicus Omer Bartov onderzoekt in zijn nieuwe boek hoe het zionisme kon uitlopen in een moorddadige onderdrukkingsmachine. De rauwste vergelijkingen gaat hij daarbij niet uit de weg.

Wat ging er mis? Non-fictie met die vertwijfelde titel is een beproefd genre geworden in de schokkende turbulentie van de eenentwintigste eeuw. De aftrap werd in 2002 gegeven door arabist Bernard Lewis, die na de massamoordaanslag van Al-Qaeda in New York de radicalisering van de islam onder de loep nam in What Went Wrong? Het werd hem niet alom in dank afgenomen – Lewis, politiek conservatief en adviseur van de regering-Bush, werd beticht van oriëntalisme – maar dat er iets goed misgegaan was, viel toch moeilijk te ontkennen.

Wie had toen, met alle ogen nerveus gericht op ‘de islam’, verwacht dat er twintig jaar later een vergelijkbare titel zou verschijnen over het land dat zich graag „de enige democratie in het Midden-Oosten” noemt? Dat boek is er nu, Israel. What Went Wrong?, door de Holocaust-historicus Omer Bartov. Hij is geen analist aan

de zijlijn. Bartov (1954), geboren in een kibboets en hoogleraar genocide-studies aan de Amerikaanse Brown University, waarschuwde in The New York Times al kort na het begin van de oorlog in Gaza dat Israël hard op weg was genocide te plegen – een conclusie die hij een jaar later daadwerkelijk trok. […]

Stichting van Israël

Misschien verbazingwekkend, maar het interessantste deel van zijn boek is niet dat over genocide of antisemitisme, maar Bartovs analyse van de weeffouten bij de stichting van Israël. De onafhankelijkheidsverklaring van de staat in 1948 beloofde gelijke rechten voor alle inwoners, maar een democratische grondwet kwam er toen niet, en ook niet na afloop van de oorlog met de Arabische buurlanden of de decennia daarna.

Universiteit Gent laat zien dat universiteiten samenwerking met Israël straffeloos kunnen beëindigen – Trouw 08JUN2026

Nederlandse universiteiten vrezen juridisch gedoe als zij uit een lopende samenwerking met Israëlische partners stappen. Maar de Universiteit Gent deed het zonder consequenties.

Het is wel degelijk mogelijk om zonder juridische consequenties uit een lopend Europees wetenschapsproject te stappen als daar ook een omstreden Israëlische partij bij betrokken is. Dat blijkt uit een recente casus aan de Universiteit Gent (UGent) in België.

Nederland wil strengere visumbeperkingen voor Russische toeristen. ‘Russen drinken rosé op Europese terrassen, terwijl Oekraïners sterven op het slagveld’ – NRC 04JUN2026

< Laat om soortgelijke redenen zgn voetbalfeestjes van racistische en genocidale IDF soldaten in Amsterdam dan ook maar achterwege tijdens en na de genocide op Palestijnen net als bijvoorbeeld een optreden van de cantor van het IDF in het Concertgebouw. >