Dutilhhuis

Arbeidsmigratie: Werkgevers mogen toch huur blijven inhouden op salaris arbeidsmigranten

< Dus: de winst voor de veelal malafide uitzend- en detacheringsbureaus. De ‘overlast’ voor de uitgebuite en vaak onrechtmatig afgedankte arbeidsmigranten en voor de maatschappij. U weet bij welke ‘volks’partij u verhaal kunt blijven halen.>

Werkgevers mogen toch huurkosten blijven inhouden op het salaris van arbeidsmigranten. Dat heeft demissionair minister Mariëlle Paul (Sociale Zaken en Werkgelegenheid, VVD) donderdag aan de Tweede Kamer laten weten.

„een verdienmodel waarbij arbeidsmigranten worden uitgebuit”

voormalig minister Van Hijum (NSC)

Haar voorganger Eddy van Hijum (NSC) wilde de inhouding van huisvestingskosten op het minimumloon dat veel arbeidsmigranten ontvangen vanaf volgend jaar afbouwen. Dat was een van de maatregelen waarmee hij de afhankelijkheid van arbeidsmigranten ten opzichte van hun werkgever wilde verminderen.

Maar minister Paul trekt die plannen, die op kritiek van de uitzendsector stuitten, nu in. Brancheorganisaties ABU en NBBU willen de regeling behouden. Ze stellen dat afschaffing van de regeling arbeidsmigranten in de problemen zou brengen, omdat ze niet eenvoudig een andere woning zouden kunnen vinden. Paul gaat nu mee in die redenering en wijst op „verschillende kanten” van de regeling. Afschaffing kan volgens haar „nadelige gevolgen hebben” voor de arbeidsmigrant, „gelet op de slechte situatie op de woningmarkt”, aldus Paul.

Werkgevers kunnen tot 25 procent van het loon inhouden voor huisvesting – een mogelijkheid waar de facto alleen bij arbeidsmigranten gebruik van wordt gemaakt. Zij zijn vaak volledig afhankelijk van hun werkgever, omdat die vaak ook hun verhuurder is. De huisvesting die daartegenover staat moet aan kwaliteitsnormen voldoen. Maar de kwaliteit is vaak zeer slecht en de handhaving ondermaats.

De afgelopen jaren werden de nadelen die inhouding van loon op werkenden hebben steeds duidelijker. Onder andere de Arbeidsinspectie wees op de schrijnende situaties die de regeling veroorzaakt voor arbeidsmigranten: als ze hun baan kwijtraken, zijn ze direct ook hun woning kwijt en belanden ze vaak op straat. Toenmalig minister Van Hijum stelde in februari dat de regeling „een verdienmodel in de hand werkt waarbij arbeidsmigranten worden uitgebuit”.

Den Bosch geeft daklozen direct een huis en dat helpt, maar andere gemeenten twijfelen – NRC 03DEC2025

Afgelopen week zette demissionair minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Mariëlle Paul (VVD) juist een streep door een plan dat contracten moest verbieden waarbij arbeiders snel dakloos kunnen raken als ze hun werk kwijtraken.

Pieter Paul Slikker, wethouder Zorg en Wonen in Den Bosch: „Als arbeidsmigrant werk je vandaag in Bergen op Zoom, morgen in Antwerpen, overmorgen in Rotterdam. Wat gebeurt er dan als je je baan en huisvesting verliest, hoe regel je dat met elkaar? Dat moet je niet op de schaal van gemeentes organiseren. ”

„In veel gemeentes is het oplossen van dak- en thuisloosheid de verantwoordelijkheid van wethouders die zorg in hun portefeuille hebben”, zegt Slikker, „Net als de staatssecretaris van Gezondheid op staatsniveau. Dat is vreemd, de meeste mensen hebben vooral een woning nodig. Ik roep ook al drie jaar tegen het Rijk: verander onze financiering. Bouw het bedrag voor opvang af, en geef extra geld zodat we huisvesting kunnen bieden. Dan zullen gemeentes die over ‘wonen eerst’ twijfelen vast harder gaan lopen.”

Slikker hoopt dat alsnog meer gemeenten aan de slag gaan met ‘wonen eerst’, zegt hij: „Je hebt het Rijk niet nodig. Kleinschalige opvang en voorzieningen hoeven niet het afvoerputje van het afvoerputje te zijn, maar een plek gericht op herstel.”