Steeds weer moeten bewijzen dat je arm bent, stop daarmee

ai generated, man, money, rich, model, accounting, poor, poverty, sad, finance, badge, bill
Photo by Dinero777 on Pixabay

Wie arm is, stuit op ingewikkelde, vernederende regelgeving. Wageningen en Nijmegen doen dat anders. Nu Den Haag nog, schrijven Esmah Lahlah, Guido van Vulpen en Abdulahi Hussen.

Armoede in Nederland is niet alleen een kwestie van te weinig, maar vooral van te veel: te veel regels, te veel loketten, te veel wantrouwen. Mensen verdwalen in formulieren, worden afgestraft bij fouten en verliezen vertrouwen in de overheid.

Wageningen is inmiddels begonnen daar iets aan te doen, en Nijmegen volgt: ze vervangen de wirwar van regelingen door eenvoud en vertrouwen. Als Kamerlid, wethouder en raadslid zien we elke dag hoe hard nodig die omslag is. Terwijl lokaal stappen worden gezet, blijft het landelijk beleid steken in vertraging en getouwtrek.

Wie arm is, kent de vernedering. Een moeder die zes pagina’s formulieren moest invullen voor zwemles voor haar dochter zei: “Ik ben moe van steeds te moeten bewijzen dat ik arm genoeg ben.” Haar dochter stond ondertussen aan de kant. Kinderen voelen die schaamte het scherpst: de ducttape om schoenen, de afgezegde verjaardagen.

Achterstanden op school

De Kinderombudsman waarschuwt dat kinderen die in armoede opgroeien, hun leven gemiddeld bijna een punt lager waarderen dan leeftijdsgenoten. Voor hen betekent armoede grotere achterstanden op school, een slechtere gezondheid en later meer kans op schulden. Juist daarom moeten we het lef hebben om het hele stelsel te herzien. Iedereen verdient een inkomen waarmee je vooruit kunt, een stevige basis om op te bouwen. Dat vraagt om hogere minimumlonen, eerlijke uitkeringen en een belastingstelsel waarin de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. Niet als gunst, maar als recht.

In Wageningen en Nijmegen kiezen we voor een andere koers. We beginnen niet bij regels, maar bij de vraag van de inwoner: wat heb jij nodig? We vervingen tientallen regelingen door één helder budget, afgestemd op het echte leven. Werken loont weer. Wie tijdelijk werk verliest, hoeft niet opnieuw door de molen.Quote van .

Een vader zei: “Voor het eerst kunnen al mijn kinderen sporten waar ze willen.” Dat is wat zekerheid mogelijk maakt: ruimte om te leven, niet alleen te overleven. Gemeenten geven inwoners iets terug wat onbetaalbaar is: rust en waardigheid. Maar zolang Den Haag niet meedoet, blijft bestaanszekerheid afhankelijk van je postcode. Wanneer kiest Den Haag eindelijk voor een systeem dat mensen helpt in plaats van belemmert?

Een eerlijke samenleving begint met de zekerheid dat je de huur kunt betalen, dat er eten op tafel staat en dat kinderen kunnen meedoen. Dáár zou politiek over moeten gaan.

#

Esmah Lahlah is Tweede Kamerlid, Guido van Vulpen is wethouder in Wageningen en Abdulahi Hussen is raadslid in Nijmegen (allen GroenLinks-PvdA)