Artiest en omroepbaas Akwasi: ‘We kunnen rustig vaststellen dat ik als haatzaaier volledig ben mislukt’
Als Akwasi (37) in de afgelopen jaren één ding heeft geleerd, dan dit: ‘Het hoeft in discussies niet per se te gaan over het laatste woord. Geluk is veel belangrijker. Ik heb liever geluk dan gelijk.’
I Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben
“Het is al een tijdje geleden dat ik naar de kerk ben geweest. Ik zal nooit vergeten hoe fijn het was toen er tijdens een van mijn laatste bezoeken voor me werd gebeden. Al die opgeheven handen, onwerkelijk haast, zó mooi… Ik lag na mijn toespraak op de Dam (1 juni 2020, tijdens de Black Lives Matter-demonstratie, red.) behoorlijk onder vuur. Alleen het ‘schoppen’ van Zwarte Piet werd onthouden, aan de rest van mijn speech werd nauwelijks aandacht besteed.
“Ik werd niet alleen gesteund door leden van de Ghanese kerk; ik kreeg ook verzen uit de Koran opgestuurd en mensen vertelden dua’s, smeekbedes tot Allah, voor me te hebben gedaan. Bidden is: in contact met een hogere energie, met iets wat onbereikbaar, maar tegelijkertijd heel dichtbij is. Noem het God. Een God die kan beschermen en behoeden.”
II Gij zult u geen gesneden beeld maken noch enige gestalte van wat boven in de hemel, noch van wat beneden op de aarde, noch van wat in de wateren onder de aarde is
“Mijn boek Brieven aan Anton de Kom was er nooit gekomen als ik in 2023 niet was gevraagd de Anton de Kom-lezing in het Verzetsmuseum te houden. Ik wilde het anders doen dan mijn voorgangers en besloot hem een brief te schrijven. Daar ben ik mee doorgegaan. Ik heb letterlijk aan de voet van het standbeeld op het Anton de Komplein in de Bijlmer gezeten en daar mijn gedachten op papier gezet. Ik heb er ook filmpjes gemaakt, zodat ik het me later, als ik op andere plekken verder schreef aan mijn boek, kon inbeelden.
“Een theatraal, magisch gegeven, maar dat standbeeld is natuurlijk niet meer dan een brok steen. Het is zelfs niet in de geest van Anton de Kom gemaakt, ik bedoel: hoezo is hij halfnaakt? Anton de Kom droeg altijd een pak. Je hoeft zijn naam maar één keer te googlen en je ziet dat hij, als de Nederlandse Esquire nog zou bestaan, tot de best geklede man van de jaren twintig zou worden gekozen.
“Voor mij is Anton de Kom een spirituele metgezel. Ik heb ontzag voor hem, maar niemand staat bóven mij. Ik zie burgerrechtenactivisten zoals hij – Marcus Garvey, Malcolm X en Martin Luther King – eerder als voorouders en bewandel de paden die zij voor me hebben vrijgemaakt.”
III Gij zult de naam van de Here, uw God, niet ijdel gebruiken
“Voor mij is de vraag of Jezus nou een zwarte of een witte man was niet per se een breekpunt geweest. Natuurlijk, er is van alles te zeggen over het kolonialisme en het verdwijnen van natuurreligies. Er bestond zelfs een zogenaamde ‘slavenbijbel’ waaruit zo’n beetje alle passages die gelezen konden worden als bezwaren tégen de slavernij waren geschrapt. Maar waar ik, op een heel ander niveau, tegenaan liep waren de financial prayers in onze kerk. God vragen om geld. Of om een goede echtgenoot. Ik snap het wel, maar ’t voelde voor mij toch raar. Oneerbiedig zelfs. Ik vraag niet veel, ik dank vooral. Dat is waar geloof volgens mij over gaat. Gratitude. Dankbaarheid.”