Hoogspanning op de Noordzee

Heerema’s kraanschip SLEIPNIR by kees torn, CC BY-SA 2.0, via Wikimedia Commons

Op vijftig kilometer uit de kust bij Egmond aan Zee staat het kraanschip Sleipnir voor een monsterklus.

Het witte transformatorstation Hollandse Kust West Beta (kosten: 400 miljoen euro) moet op zijn plek in de Noordzee worden gehesen.

Daarmee ontstaat een enorm stopcontact dat Nederland van duurzame windenergie moet voorzien. Is dit de toekomst?

Midden op de Noordzee spelen zich scènes af die recht uit Alice in Wonderland lijken te komen. Of Gulliver’s TravelsWiplala of Honey I Shrunk the Kids. Alleen zijn de bizarre verhoudingen tussen mens en omgeving hier echt.

screenshot video © Heerema: plaatsing transformator/stopcontact op Noordzee

Vanaf het gigantische semi-afzinkbare kraanschip Sleipnir zijn mannen in oranje pakken in een mandje aan een kraan overboord gezet naar een ponton dat dertig meter lager door twee sleepboten op zijn plek wordt gehouden. Met snijbranders hebben ze een groot vierkant bouwwerk losgesneden van het dek van het ponton.

Aan de gigantische haak die onder een van de twee hijskranen van de Sleipnir hangt, heeft een ander team intussen vier ‘stroppen’ geslagen, touwen zo dik als rioolbuizen. Na wat gesjor hangen de lussen goed en zijn de mannen weer op een holletje afgedaald. Alleen de kleurrijke sjorbanden waarmee de slings waren vastgebonden, liggen nog verspreid op het grijze dak. Als confetti de ochtend na een feestje.

De man die deze hele operatie leidt, is superintendent Herman Rijnders. Te herkennen aan zijn rode helm. De dirigent staat al een hele nacht langs de reling als hij het commando hijsen geeft. Onder de hijskraan die langer is dan de Domtoren zetten katrollen ter grootte van een bestelbus zich in beweging. De stroppen trekken strak.

Hoogspanning

De installatie van transformatorstation Hollandse Kust West Beta (HWB)ongeveer vijftig kilometer uit de kust bij Egmond aan Zee, markeert het einde van een tijdperkje in de energietransitie. Het is de laatste van zeven identieke ‘stopcontacten’ op zee met een vermogen van 700 megawatt. Afgelopen zes jaar heeft Tennet, de beheerder van het Nederlandse hoogspanningsnet, deze stations verspreid over de Noordzee laten neerzetten. De stroom die wordt opgewekt door het snel groeiende woud aan windmolens te water, wordt in de stekkerdozen op stelten omgezet naar hoogspanning en daarna naar land gebracht.