Sigrid Kaag toont zich in ‘Zomergasten’ een vrouw die streng is voor zichzelf, maar veel mededogen heeft met de ander
In de voorlaatste Zomergasten gaf Sigrid Kaag drie uur lang een boeiend inkijkje in haar studententijd, indrukwekkende (geo)politieke loopbaan en specialisatie in ‘foute types’. Met als bonus zowaar ook nog nieuws.
Zomergasten-presentator Janine Abbring zette haar lege glas, bij wijze van glazen bol, ondersteboven op tafel. De interviewer wilde het, tot slot, over Kaags toekomst hebben. De oud-vicepremier en internationaal onderhandelaar was niet te beroerd het spelletje mee te spelen. Ze pakte het glas met beide handen vast, keek erin en zei: ‘Ik zie… dat-ie leeg is…’
Abbring daarentegen zag een vrouw die ze ‘echt heel stoer’ vond, alleen al omdat ze (als 19-jarige) in The Cairo Cellar, een iconische bar in de Egyptische hoofdstad, Franse chansons had durven te zingen.
Abbring zag ook een vrouw die streng is voor zichzelf en veel mededogen heeft met de ander. En een vrouw die ze komende jaren niet alleen oma ziet zijn. ‘Dus zeg mij, Sigrid, op welke foute types ga je je de komende tijd nog storten?’
Een samenvatting van de voorlaatste aflevering van Zomergasten waar weinig tegenin te brengen viel.
Sigrid Kaag had in de drie voorafgaande uren een boeiend inkijkje gegeven in haar indrukwekkende (geo)politieke loopbaan – ze was onder andere ondersecretaris-generaal van de Verenigde Naties en minister van Financiën – en wat eraan vooraf was gegaan.
Kaag was opvallend nuchter en bescheiden. ‘Ik hoef niks te bewijzen’, zei ze naar aanleiding van haar vertrek uit politiek Den Haag. ‘Spannende’ details kwamen vooral van Abbring, die bijvoorbeeld begon over mortieren die in Kaags kantoor in Damascus insloegen.
De internationaal onderhandelaar zelf vertelde hoe ingewikkeld haar onderhandelingen over de humanitaire hulpverlening aan Gaza als VN-gezant waren, en hoe smalltalk met Netanyahu eruitzag; hij wilde het hebben over het Internationaal Strafhof in Den Haag, haar woonplaats.
Secretaris-generaal Verenigde Naties
Een scoop: de voormalige D66-politica onthulde dat de Verenigde Staten haar tien jaar geleden vroegen of ze zich kandidaat wilde stellen om de nieuwe secretaris-generaal van de Verenigde Naties te worden. Dat zou uiteindelijk niet zijn gebeurd, volgens Kaag, doordat Nederland al campagne voerde voor het voorzitterschap van de VN-Veiligheidsraad. ‘Nederland is niet altijd het beste land om campagne te voeren.’
Ze had de kijker vooraf ‘een vleugje Frans, Midden-Oosten, muziek en belangrijke Nederlandse elementen’ beloofd – het was er allemaal. Wes Andersons The Phoenician Scheme leidde het gesprek naar Kaags specialisatie in ‘foute types’. Fragmenten uit Arabische films (The Yacoubian Building, Caramel) brachten de topdiplomaat terug naar haar tijd als student in Egypte en de periode dat ze in Libanon woonde; ‘een warm bad’ dat ze verliet voor een koude douche in Nederland.
Abbring vroeg naar Kaags politieke afscheid, maar zij wilde het vooral hebben over het geweld en de intimidatie waarmee alle vrouwelijke politici te maken hebben. Het zat niet in Kaag om zichzelf te zien als een slachtoffer, een mentaliteit waarmee ze was opgevoed.
En Kaags toekomst? Voorlopig zit ze in de raad van commissarissen van een groot bedrijf, schrijft ze een boek en geeft ze les aan een universiteit in Parijs. ‘Deze oma is sowieso druk.’