Gemeente Rotterdam relatief veel kwijt aan gemiddelde WMO-gebruiker
Een rolstoel, hulp in de huishouding of een traplift: 53.260 inwoners van Rotterdam kregen vorig jaar ondersteuning van de gemeente via de WMO. Kosten: bijna 300 miljoen euro, exclusief zaken als beschermd wonen, blijkt uit nieuwe cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Per WMO-gebruiker is dat meer dan in vergelijkbare gemeenten.
In de aanloop naar Prinsjesdag is het spannend wat het kabinet met de WMO doet: er waren plannen om het eigen risico en de eigen bijdrage omhoog te gooien, en de mogelijkheden voor belastingaftrek in te perken. Dat zou WMO-cliënten honderden euro’s per jaar kunnen kosten, waarschuwde financieel voorlichtingsbureau Nibud in juni nog.
Voor de gemeente Rotterdam is de Wet Maatschappelijke Ondersteuning, zoals de regeling officieel heet, de afgelopen jaren in elk geval stukken duurder geworden: in 2022 ging er ruim 200 miljoen euro aan op.
Die stijging komt vooral omdat de kosten per gebruiker zijn gestegen: van 3900 euro per WMO-gebruiker een paar jaar geleden, naar 5000 euro afgelopen jaar. Het aantal cliënten is intussen gedaald, van 53.875 naar dus 53.260.
Met die 5000 euro ligt het bedrag per cliënt in Rotterdam dus relatief hoog: vergelijkbare gemeenten zijn aan een gemiddelde WMO-gebruiker 4100 euro kwijt.
De meeste WMO-cliënten in Rotterdam krijgen iets uit de categorie ‘hulpmiddelen en diensten’, waar onder meer verbouwingen, rolstoelen en vervoer onder vallen. 32.940 waren het er vorig jaar, voor een totaalbedrag van ruim 43 miljoen euro. Aan hulp in de huishouding was de gemeente vorig jaar bijna 82 miljoen euro kwijt, verdeeld over 23.530 mensen die daarvan gebruik maakten. Voor een deel van de WMO-gebruikers geldt dat ze in beide groepen vallen.
Ook binnen de gemeente Rotterdam zijn er verschillen: verhoudingsgewijs de meeste WMO-cliënten wonen in Hoogvliet: afgelopen jaar kreeg één op de tien inwoners daar iets via de WMO.