Nasrah Habiballah na haar correspondentschap: tijd om te genezen
Na drieënhalf jaar zwaait Nasrah Habiballah af als NOS-correspondent in Israël en Palestina. Een droombaan die werd gedomineerd door jaren van oorlog, crisis en permanente nieuwsdruk. Het werk liet diepe sporen na. “Ik moet afkicken en misschien zelfs een beetje genezen van dit correspondentschap”.
In deze aflevering kijken we terug op die turbulente jaren, en ook vooruit. Naar Israël dat zich opmaakt voor verkiezingen, een omstreden Iran-deal van Donald Trump en een samenleving die steeds verder polariseert.
En we hebben het ook over een verhaal dat vaak buiten beeld blijft: de Palestijnen in Israël. Ongeveer twintig procent van de bevolking behoort tot deze gemeenschap. Ook Nasrah zelf. Wat betekent het om Palestijn én Israëlisch staatsburger te zijn in een land waar openlijk wordt gesproken over loyaliteit en deportatie? En wat zegt het dat haar dochter, geboren in Nederland, niet dezelfde rechten heeft als iemand die via een Joodse familieband aanspraak maakt op de Israëlische Wet op de Terugkeer?
Een persoonlijk gesprek over oorlog, identiteit, journalistiek en de vraag waar je thuis bent als de plek waar je wortels liggen steeds verder verandert.
Podcast De Dag … van onze correspondent in Palestina
Van onze correspondent is een serie van de makers van podcast De Dag. Iedere zaterdag maken we kennis met een van de correspondenten van de NOS, het land waar ze wonen, en de verhalen die wat hen betreft meer aandacht verdienen.
Vandaag: Nasrah Habiballah, correspondent voor Israël en de Palestijnse gebieden.
Nasrah vertelt in deze podcast openhartig over hoe haar leven in een achtbaan terechtkwam sinds ze correspondent werd op deze post. Het is een baan die bekendstaat als een van de meest bekritiseerde plekken binnen de Nederlandse journalistiek, waarbij zowat ieder woord dat je gebruikt op een weegschaal ligt. Zeker nu, na 7 oktober. Hoe gaat zij daarmee om, ook als de kritiek persoonlijk wordt?
Verder gaat het ook over hoe Israël en de Palestijnse gebieden door de oorlog drastisch veranderd zijn, het gebrek aan perspectief in dit conflict en wat dat met de mensen daar – en met Nasrah zelf – doet.