NAM en de staat staan als ruziënde exen voor de Groningse rechter om de vraag: wie gaat er betalen?
De samenwerking tussen de Nederlandse staat en de Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM) rond de gaswinning in Groningen was zestig jaar lang een vruchtbaar verstandshuwelijk. Sinds het begin van de winning in 1963 werden er honderden miljarden euro’s verdiend – waarbij nog weleens wordt vergeten dat 90 procent daarvan in de schatkist belandde.
De relatie verslechterde toen Groningen vanwege de aardbevingen veranderde van een melkkoe in een kostenpost. Door de teruggeschroefde gaswinning verminderden de baten snel. Tegelijkertijd liepen de schadeclaims, de kosten voor het preventief versterken van huizen en de compensatie voor waardedaling en immateriële schade fors op.