Vindt bijna niemand ongelijkheid meer een probleem?
Vergeleken met Nederland is het niks. Hier moeten kinderen, afgezien van een kleine vrijstelling, 20 procent belasting over zo’n erfenis betalen. Dat is bij een vermogen van 60 miljoen 12 miljoen euro. Voor buitenstaanders is het tarief 40 procent: 24 miljoen euro.
Zwitserland kent geen erfbelasting. De superrijken willen dat zo houden, anders wisselen ze hun chalet in het land van Heidi en Wilhelm Tell in voor een ander plekje op de aardbol.
Ondanks de erfbelasting groeit ook in Nederland de vermogenskloof: vooral tussen de eigenwoningbezitters die profiteren van de waardestijgingen en huurders. Volgens de laatste cijfers bezit de rijkste 10 procent hier 56 procent van het vermogen. Dat is 1.456 miljard van het totaal nettovermogen van 2.600 miljard euro.
Niemand vindt het erg. In de verkiezingscampagne was het geen discussiepunt. De SP, die een miljonairstaks van 5 procent op vermogens boven de vijf miljoen bepleitte, haalde nog geen 200 duizend van de 10 miljoen uitgebrachte stemmen: goed voor slechts drie zetels.
Volgens SP-leider Jimmy Dijk mijdt een op de vijf mensen de zorg vanwege de hoge kosten en verkeren 500 duizend mensen in voedselnood. Als die allemaal op de SP hadden gestemd, was het veruit de grootste partij geweest.
De armen hebben het klagen opgegeven.