Dutilhhuis

Huisvesting 

Als statushouders niet meer met urgentie een huis kunnen krijgen, raakt de asielopvang nóg meer verstopt, aldus gemeenten.

In tijden van woningnood is het „niet uitlegbaar” dat statushouders (asielzoekers met een verblijfsvergunning) voorrang kunnen krijgen op een sociale huurwoning, vindt minister Mona Keijzer van Volkshuisvesting (BBB). Maar kan zij ook uitleggen of, en hoe, de wachttijd van andere woningzoekenden korter wordt als statushouders die voorrang níet meer krijgen?

Nee, zo blijkt uit kritische reacties van bijna zestig gemeenten op Keijzers wetsvoorstel voor een verbod op voorrang aan statushouders. Keijzers plan dreigt de problemen op de woningmarkt en in de asielopvang alleen maar te vergroten, vrezen wethouders van Texel tot Sittard-Geleen. Wachttijden voor sociale huurwoningen worden niet per se korter, terwijl de asielopvang overvol dreigt te blijven. Nu al bezetten statushouders meer dan een kwart van het totale aantal asielbedden door een tekort aan woningen waar ze naar toe kunnen verhuizen; in 2026 zal dat de helft zijn, voorspelt het COA.

[…] Gemeenten hebben overigens al de mogelijkheid om geen voorrang te geven aan statushouders. De urgentieverklaring wordt door gemeenteraden bepaald. Zo worden statushouders in Castricum „al meer dan vijf jaar” niet voorgetrokken, schrijft de gemeente in een van de twee positieve reacties uit gemeenteland. Daar is de wachttijd voor andere woningzoekers echter „niet afgenomen”, signaleert Amsterdam. Dit komt doordat het totaal aantal woningzoekenden niet minder wordt, waardoor het voorgenomen verbod op voorrang „niks” oplost.

Castricum ‘schaamt zich dood’ voor containerwoningen statushouders. ‘Zó’n rijke gemeente. We kunnen dit écht beter’

Sobere opvang De gemeente Castricum groeide uit tot nationaal symbool van ‘de sobere doorstroomlocatie’ die het kabinet landelijk wil invoeren als huisvesting voor statushouders. Vrijdag ging minister Keijzer (Volkshuisvesting, BBB) op werkbezoek waar ze werd verwelkomd door protesterende inwoners. „Dit zijn Nederlanders zoals jij en ik. Ze willen dóór met hun leven.”

Het gros van de menigte, samengedromd op de parkeerplaats van een voormalige tractorshowroom in Bakkum, kijkt verwachtingsvol naar de oprit waar elk moment minister Mona Keijzer, (Volkshuisvesting (BBB), kan verschijnen voor een werkbezoek. „Zou ze wel komen?” klinkt onder de tientallen demonstranten. Jong, oud, hond, baby. Ze houden borden omhoog met teksten als ‘Trots? Welnee’ en ‘Om je dood te schamen’.

Alleen Hanneke Klinkert (77), tikje achteraan, is nog even afgeleid. „Hee hallo, Whalid! Whalid, dit is m’n kleinzoon.” Glimlach: „Ik geef Whalid Nederlandse les.” „En hé, Peter, ik had je nog niet gezien jongen!” „Paulien!” Zwaaiend naar de verte. Oók een oud collega, knikt ze. Van het Bonhoeffercollege, waar ze als docent Nederlands veertig jaar heeft gewerkt. Zij en haar man zijn zelfs daarom naar Bakkum verhuisd, vanuit Amsterdam. Jelle Jan Klinkert (78): „We wonen hier om de hoek.”

En geen moment spijt hoor. Maar ze schamen zich nu wel. Voor hun gemeente, Castricum. Want deze voormalige tractorshowroom – John Deere staat nog op de gevel – is in korte tijd uitgegroeid tot nationaal symbool van ‘de sobere doorstroomlocatie’ die het kabinet beoogt landelijk in te voeren als huisvesting voor statushouders.