Als een van de eersten in Nederland zag Karin Spaink de privacyrisico’s van het internet
Karin Spaink (1957-2026) | journalist In 1999 was ze medeoprichter van de digitale burgerrechtenbeweging Bits of Freedom. Karin Spaink koos deze week voor euthanasie. „Ik ben niet ziek, het is mijn lichaam”, zei ze over haar ziekte multiple sclerose.
„Exit Spaink – mijn allerlaatste stukje”, schreef Karin Spaink boven het blogbericht dat ze vrijdag op haar eigen website publiceerde. „Als alles volgens plan is verlopen, ben ik vanochtend overleden – een dood waarvoor ik zelf heb gekozen, en die ik maandenlang heb besproken en voorbereid.”
Karin Spaink is deze vrijdag inderdaad overleden. Dat gebeurde thuis in Amsterdam, ze koos voor euthanasie, ze werd 68 jaar oud. Spaink maakte sinds de jaren negentig naam als journalist, columnist voor Het Parool, publicist en techexpert. Ze schreef over gezondheid (ook die van haarzelf), feminisme, lhbtiq+-rechten en politiek. Bovenal zag ze, als een van de eersten in Nederland, de risico’s van het internet in relatie tot privacy. De rechten van internetgebruikers stonden onder druk, daarom richtte ze in 1999 mede de digitale burgerrechtenbeweging Bits of Freedom op.
Spaink schreef boeken, onder meer over de populariteit van de Canta, het type brommobiel waarmee zijzelf rondreed. „Het enige hulpstuk voor gehandicapten waar gezonde mensen jaloers op zijn”, omschreef ze de Canta. In Het strafbare lichaam rekende ze af met de door haar gemunte term „de orenmaffia”; goed verkopende, invloedrijke „medische’ auteurs die oorzaak en verloop van elke ziekte toeschrijven aan factoren „tussen de oren”.
Het thema gezondheid hield Spaink (Amsterdam, 1957), noodgedwongen bezig. Eind jaren tachtig, ze deed een lerarenopleiding Engels en had sociologie gestudeerd, was Spaink computerprogrammeur bij vliegtuigbouwer Fokker en medewerker bij het wetenschappelijk bureau van GroenLinks-voorloper PSP. In die periode kreeg ze last van blinde vlekken, ze werd moe en duizelig. Het bleken de eerste symptomen van multiple sclerose, een ongeneeslijke, zich langzaam uitbreidende aandoening van het centrale zenuwstelsel. Later kreeg ze een hersenbloeding, borstkanker en een depressie.
„Ik ben niet ziek, het is mijn lichaam”, schreef Spaink. In 1992 lichtte ze dat toe in NRC. „De crux van ziek zijn is dat je merkt dat lichaam en geest niet meer één zijn. Bewegingen zijn geen automatisme meer, je moet je lichaam besturen – het vergt een wilshandeling. Daarin moet je leren berusten.”